Powered By
Afarine.Blogfa.com
شاید شما هم مانند من بعد از دیدن این اطلاعیه ُ در مورد معنای بعضی واژه ها از جمله جایزه و هدیه و . . . دچار ابهام و اشکال و دوگانگی فرهنگی و اخلاقی و از این جور بحران های هویتی و اقتصادی بشید .
شایدم نشدید و مثل اقتصاد ایران در بحران اقتصادی جهان ، بهشتی بودید در میان جهنم . . .
اين يوسفِ پيامبر است ؟
چند روز پيش - مثل هميشه - به شکل اتفاقي در برابر امواج شبکه ي اول تلويزيون دولتي ايران قرارگرفته بودم . اين اتفاق خارق العاده همزمان شده بود با پخش سريال حضرت يوسف .
سريالي که تاکنون تنها بخش هاي بسيار گذرا از آن را ديده بودم و بيشتر در مورد آن شنيده بودم .
اما با اين حال شايد بشود گفت به هيجان انگيزترين بخش داستان رسيده بودم : اوج تقلاي زليخا براي دست يابي به يوسف .
داستان شروع شد و رخدادها و گفت وگو ها از نزديک شدن به حادثه ي موعود حکايت داشت . کنجکاو شدم ببينم کارگردان چگونه اين بخش را از سر خواهد گذراند و تلاش زليخا براي برقراري رابطه ي جنسي با يوسف را چگونه به تصوير خواهد کشيد . آن هم در تلويزيون کشوري که در پرده پوشي مسايل جنسي بي نظير است .
يوسف به خلوت زليخا گام مي گذارد . به ياري ديالوگ هاي مبهم و اشاره هاي غير مستقيم سرانجام يکي از جنسي ترين سکانس هاس تاريخ تلويزيون جمهوري اسلامي به پايان مي رسد . آن هم سکانسي که همه از آغاز و پايان آن باخبر بودند و فرق چنداني نمي کرد که بازيگر نقش زليخا و بازيگر نقش يوسف در آن خلوت چه به يکديگر مي گفتند .
اما حرف من و اشکال من به اين نيست .
موضوع سخن اشکال ديالوگ هاي خنده دار يا بازي ضعيف بازيگران نيست .
يا نمي خواهم در مورد اين بحث کنم چرا عزيز مصر - که نمي دانم در اين سريال چه اسمي داشت - به هنگام آگاهي از خيانت همسر آن چنان با آرامش برخورد مي کند که نمونه هاي آن در بين افراد عادی ساکن خاورميانه نيز نادر است .
پرسش اين است آيا شخصيت حضرت يوسف به خيال پردازي هاي ما نياز دارد ؟
يا بهتر بگويم قصه اي که قران آن را احسن القصص مي خواند دقيقاً چه نيازي به تحريف ها ، اغراق ها و دروغ پردازي هاي ما دارد ؟
آيا اين داستان آن اندازه شأن و جذابيت ندارد که بايد با افزودن علايم محيرالعقول بر جذابيت آن افزود ؟
اگر اين طور نيست بگوييد حرف زدن کودک در دفاع از يوسف از کجا آمده است ؟
من مخالف به کار بردن خلاقيت هاي کارگردان يا نويسندگان در پرداخت داستان نيستم .
مخالفتي استفاده از هوش و ابتکار ، سليقه و تجربه آنان در مسير ساخت ندارم .
اما بايد ديد اين سليقه و ابتکار در چه مسيري به کار برده مي شود .
آيا اين همه ابتکار و هوش سرشار در جهت منطقي تر کردن ، ابهام زدايي و قابل پذيرش تر کردن داستان به کار رفته؟ به گونه استفاده شده که ضمن جذاب بودن ، فهم بيننده از داستان و شخصيت و عظمت حضرت يوسف بيشتر شود ؟
يا اصلاً اين داستان چه رابطه اي با واقعيت برقرار مي کند ؟ برداشت آزاد نويسنده و کارگردان از زندگي يوسف پيامبر است يا قرار است بر اساس منابع مستدل پيش برود ؟
در هر صورت بايد توضيح داده شود اين اتفاقات عجيب از لابلاي کدام تفسير و تعبير به ذهن سازندگان اين اثر پرهزينه رسيده است . يا اينکه يوسف از گريه ي کودکي پي به درپيش بودن حادثه اي شوم مي برد ؛ چه ارزشي به يوسف پيامبر مي دهد .
چه الزامي به وارد کردن خرافات و اعمال و حوادث ماورايي و غيرمنطقي به داستان است ؟ هر چند اين سياق مرض مسري اغلب مجموعه هاي تلويزيون است . اما دست کم در اين يک مورد بايد توجه مي شد که اين داستان حضرت يوسف است . پيامبري که قرآن توجه خاصي به او دارد و يک سوره ي آن هم به نام اوست . داستاني که بارها به آن پرداخته شده است . حتا اگر نخواهيم هزينه هاي هنگفت اين سريال را ملاک اهميت آن بدانيم .
اين گونه رفتارها تنها باعث غير قابل باور و دور شدن داستان و قهرمانش در ذهن و دسترس مخاطب خواهد شد که اين خود بزرگترين سد براي انتقال مفهوم و اثر و نتيجه از لابلاي صفحات کتاب يا از شيشه ي رنگي تلويزيون به فکر و زندگي مخاطب است .
بخش دوم : آزادی عمل فردی !!!
. . .
پي نوشت :
درسته که آقا محمود احمدي نژاد ، رييس جمهور محبوب ، در مصاحبه با فکر کنم شبکه ي NBC و يک سري شبکه هاي عمدتا خارجي ديگه فرمودند که در ايران «ماهواره» آزاد است ( چقدر خفن ) ؛
ولي ما که مي دونيم ايشون منظوري نداشتند و همين طوري گفتند و ما هم به مانند تمام مردم دنيا عکس هاي درو کردن بشقاب ها رو ، روي بوم آپارتمان ها توسط نيروي انتظامي ( چقدر خفن ) ديده ايم ؛
گفتيم چند تا راهکار تصويري براي آقايون و خانم ها ارائه بديم .( چقدر خفن )
در ادامه ي مطلب :
در زنداني از بسته ترين درها ،
در محبسي از سرسخت ترين ديوارها ،
و در قفسي از لرزان ترين سقف ها ؛
مرا به گشودن دري
- تنها يک در -
اُميـد ده .
هر چند که تنها يکي اُميـدِ بي سرانـجام باشـد .
بگـذار دودِ سيـگارِ رميـده از جانـم
تـوده اي
يا که تـوهمي
از ابـرهاي رحمتِ تـو باشد .
پي نوشت :
[1] تصوير يکي از تابلوهاي «رنه مگريت»
[2] به لبخنده ات نيازمندم . از خير رحمتت گذشته ام . از معجزه ات بيزارم . . .
[3] نگذار متنفر باشم از تو . . .
پي نوشت :
اما بخشی از حرفای شیخ تلویزیونی برام جالب بود . ایشون در جواب یک سؤال ، ضمن جایز ندونستن «عشق قبل از محرمیت» به شدت با استدلالی که قصد نقدش رو ندارم [۲] این نوع علاقه ها رو تقبیح کردند . اما برای تایید و مقبول افتادن حرفشون جمله ای رو گفتند که بیشتر موضوع حرف منه !
«خانم ها عشق ورزند و آقایون عشق باز.» ایشون با گفتن این جمله [۳] در واقع می خواستند خانم ها را نسبت به عشق و دلبستگی های قبل ازدواج به آقایون بدبین کنند ! اما سوالی که برای من پیش اومد اینه که چرا زنان این موجودات «عشق ورز» در ساختار قوانین اجتماعی و خانوادگی اسیر یک سری موجودات «عشق باز» شدند!!!
یا چرا در ساختار نظام خانوادگی به مردان فرصت و حق عشق بازی داده شده! و می توانند ۴ بار رسمی و بی نهایت بار بصورت غیر رسمی به «عشق بازی» بپردازند ! و خیلی چراهای دیگه ...
واقعیت اینه که از این سبک هندوانه بسیار زیر بغل جامعه ی زنان گذاشته شده و سعی شده با الفاظ اون ها رو از واقعیتی که حتی در حال لمسش هستند منحرف کنند !
مانند پاسخی که درباره ی کمتر بودن سن تکلیف در نظام عبادی برای دختران داده میشه ! در این حالت با لطیف و ظریف و معصوم دونستن جنس زن متذکر میشن که نیاز به مراقبت بیشتری داری! اما در مورد کمتر بودن سن مسئولیت کیفری حرفی به میون نمیاد . و گفته نمیشه که چطور همچین موجود لطیفی گاهی حتی باید به علت جرمی که در سنین کودکی یا نوجوانی انجام داده ، اعدام بشه !!!!
پی نوشت ها :
[۱] چند = ۱۵ ، ۱۶ روز ! یادم رفته بود این پست رو از حالت ثبت موقت دربیارم!
[۲]شاید چون اصلا استدلال نبود و یک توصیه و پیچ دادن کلامی بود . یعنی چیزی که بین متکلمین زیاد اتفاق می افته : دلیل آوردن از جمله ای که خود متکلم گفته یا از کسی نقل کرده !!!
[۳]که با استقبال جماعت نسوان نیز همراه بود !!!
